Het ontstaan van Tennis-Deest.


Wat kan er allemaal veranderen als je nieuwe buren krijgt? Dit gebeurde bij ons in de hoek toen de familie v/d Ven in 1999 zich met hun bedrijf naast ons vestigde. Tijdens het kennismakingsritueel kwam al snel naar voren dat Wim graag een tennisballetje sloeg en dit ook in Deest wilde gaan doen. Hier kwam hij bedrogen in uit, omdat in Deest geen tennisbanen waren te bekennen.
Volgens Wim had ieder gehucht in Nederland toch de beschikking over banen of in ieder geval daar recht op? Mijn antwoord naar hem toe was, dat het in het verleden al vaker door verschillende personen was geprobeerd om tennisbanen te realiseren, maar die hadden allemaal nul op het rekest gekregen of waren ze door de te zetten stappen zodanig ontmoedigd, dat ze er na bepaalde tijd de brui aan gaven. Nou, zei Wim strijdlustig; die strijd wil ik wel aangaan, tenminste als jij ook mee wilt doen. Mijn bevestigende antwoord zorgde ervoor dat we samen aan de slag gingen.
De eerste stap was dat we gingen flyeren om te kijken of er interresse bestond en of er eventuele aanmoedigingsleden zich wilden aanmelden die dan 10 gulden zouden betalen voor ondersteuning en of er ook onder die aangemelde leden nog personen waren die mee wilde helpen om een bestuur te vormen. Daar kwamen toen drie namen uit namelijk, Fons van den Brink, Martha Hijmans en Jochum Rijpma, die ons wilden komen versterken. Uit de flyering bleek al snel dat ca 120 mensen graag een balletje gingen slaan en dat voor ons dus een bevestiging was dat we door moesten gaan.
De te nemen stappen volgde zich een voor een op. Eerst kwam er een officieel tennis-bestuur en een naam voor de vereniging. We schreven het bestuur in bij Kamer v. Koophandel onder de naam “Tennis-Deest waar gezellige mensen sporten”. Het begin was er, maar de moeilijkste fase moest nog komen: “Waar halen we de centjes???” Bij de gemeente, was onze eerste gedachte, want daar hebben we in Deest toch ook recht op. Toch? Zo eenvoudig zou het allemaal niet gaan, dat bleek al snel uit de eerste gesprekken.
We kregen bij de gemeente een heel boekwerk mee van mogelijkheden aan subsidies en voorwaarden om door te lezen. Voor je dit allemaal hebt gelezen en voor je aan al die voorwaarden kon voldoen, moest het later ook nog eens een heel traject afleggen voordat het goedgekeurd werd. Hierdoor werd je geduld al zeer snel op de proef gesteld. Echter Wim, die vaker met dergelijke instanties had gewerkt, bleef optimistisch zodat wij, mede door hem, er steeds in bleven geloven. Ook had de Gemeente een eis, dat we samen met de voetbalvereniging SCD’33, gebruik dienden te maken van de faciliteiten op Sportpark Kremershof. Dus, zowel van de kantine als van de kleedkamers, hoewel we in eerste instantie er toch vanuit waren gegaan dat we een eigen faciliteit zouden krijgen.
De tennisbanen zouden op het bijveldje gerealiseerd kunnen worden dat toen nog als trainingsveldje werd gebruikt. Zoals het hier nu is beschreven denk je misschien dat er in tijd een paar maanden zijn verstreken. Maar er inmiddels al zes jaar voorbij gegaan voordat de gemeente ons tegemoet kwam met een subsidie van € 50.000,- . Echter, die werd pas uitgekeerd als we zouden beginnen. Maar…, wij mochten pas beginnen als de voetbalvereniging ook zou beginnen. De voetbalvereniging was toen van plan om kunstgras aan te laten leggen. Op dat moment zaten wij in een spagaat want SCD’33 was toen nog niet zover en het liet zich aanzien dat dit nog wel even kon duren.
Als de Gemeente ons toen alsnog onder druk zet met het feit: “Tennis-Deest dient voor 1-juli-2007 met het realiseren van de tennisbanen begonnen te zijn, anders vervalt jullie recht op subsidie en dient het hele traject weer opnieuw doorlopen te worden”. Wat de gedachte van de Gemeente hierbij geweest is weet ik niet, maar wij werden zodanig onder druk gezet, dat wij uiteindelijk toenadering hebben gezocht met het bestuur van SCD. Het bundelen van de krachten, werkte positief en er werden toen grote stappen genomen.
Inmiddels was er bij het bestuur van Tennis-Deest een wisseling van de wacht geweest en Wim was, vanwege drukke bezigheden in zijn bedrijf, gestopt. Ook Martha stopte vanwege verhuizing naar de provincie Zeeland. We waren op dat moment nog met 3-personen over, toen Tonny Janssen het toenmalige bestuur kwam versterken. In het jaar 2007 werd gestart met de aanleg van de banen en konden we in 2008 voor het eerst als club de banen in gebruik nemen en houden dat jaar ook aan als officieel beginjaar, zodat we nu dus in 2013 ons 5-jarige bestaan vieren. Officieus bestaat de vereniging sinds het jaar 2000. Het eerste jaar hadden we het grootste ledenbestand. We kwamen toen op 130-leden uit. Er worden mooie toernooien georganiseerd en het is gezelligheid alom. De laatste jaren is het ledenaantal helaas afgenomen wat waarschijnlijk ook een afspiegeling van de huidige economie is.
De komende tijd staat de verbroedering en samenwerking met SCD’33 hoog in het vaandel. Voor de gezelligheid in de kantine zijn ook de leden van Tennis-Deest (T.D.) van harte welkom. Persoonlijk heb ik wel eens het gevoel dat de drempel door tennisleden nogal hoog gevonden wordt wat beslist niet het geval is. Ook staat dit jaar de bouw van nieuwe kleedruimten in de planning, waarbij T.D. de beschikking krijgt over een eigen ruimte en twee kleedkamers kan gebruiken. Vanuit de “eigen” ruimte kijk je uit op de tennisbanen, zodat je ook binnen de partijen kunt volgen. Ook kan hier een vers bakje koffie worden gezet en kan er bij regen geschuild worden. Het zou mooi zijn, als er vanuit de Tennisvereniging zich vrijwilligers aanmelden om te helpen bij de nieuwbouw. Dit kan in overleg met Tonny Jansen, die het geheel met Walter van Zwolgen gaat coördineren.


 

Tennis Deest

Sportpark Kremershof,
Kweldam 4a,
6653 CC Deest

Bank: NL05RABO 0142604321

Laatste Nieuws

07 april 2017
06 april 2017
05 april 2017
©2017 Tennis Deest. All Rights Reserved.    Designed by Design Plus

Zoeken